marzył mi się spokojny, rodzinny dzień...

... i wszystko byłoby ok, gdyby nie jedna osoba w pracy, która swoim prostactwem, niekompetencją i arogancją (że nie wspomne o lenistwie), tak mnie wyprowadziła z równowagi, że ciężko było mi się dziś uspokoić.

Po trzech ostatnich przepracowanych nocach, miałam nadzieję, na szybką drzemkę rano zaraz po powrocie do domu a później spokojny, leniwy dzień z Markiem i Amelką. 

Niestety z powodów wyżej wymienionych, wróciwszy do domu cisnienie miałam tak podniesione, że o spaniu nie było nawet mowy. Zamiast tego wybraliśmy się na szybkie zakupy i w ramach odstresowania zabrałam się za wypieki :) 

Jakoś zawsze działało to na mnie uspokajająco. Podobnie było i dziś.

Marek, zdecydował, że z okazji nadejścia jesieni marzy mu się słodki, korzenny piernik (którego ja nigdy w życiu wcześniej nie piekłam). No ale czego się nie robi dla ukochanego męża?? :)

Po szybkiej "konsultacji" z wujkiem Googlem i dokonaniu odpowiednich zakupów, spędzeniu pół godziny w kuchni (w towarzystwie M., który gotował w tym czasie obiadek), wyszło mi takie cudo......

........taaaaadaaaaammmmmmmmm ..........

Pachnie obłędnie i smakuje równie dobrze jak wygląda :)

A ja przekonałam się, że jednak umiem piec piernik i już wiem, że napewno będzie taki u nas w tym roku na świątecznym stole!