Bo ja już tak mam, że odpowiedź na każde pytanie znam ;)

Amela przechwyciwszy paczuszkę z książką, którą zamówił sobie Amelkowy Tata, stwiedziła, że to będzie dla niego świetny prezent urodzinowy (maj - listopad - kto by się przejmowała datami ;)) i zaczęła po swojemu organizować przyjęcie niespodziankę ;)
Sama wlazła pod stół i rozpoczęła oczekiwanie na powrót Taty z pracy (godzinę przed czasem) aby w odpowiedniej chwili wyskoczyć z głośnym "Siuprajś"
Ja jak to ja - nie mogłam sobie darować pociągnięcia jej za język i tak zaczęła się nasza konwersacja:

Ja: Amelko a ja też mam się schować??
A: yes o corś (of course)
Ja: a gdzie mam się schować??
A: on the sofa
Ja: ??? ale myślisz, że to dobre miejsce żeby się schować i żeby mnie nie było widać??
A: o corś
Ja: Ok, a jak tatuś przyjdzie to zrobimy mu niespodziankę tak???
A: tak, i cake i candles i śiśko ;)
Ja: A skąd wezmiesz ciacho??
A: in the kitchen
Ja: (w myślach) - chyba muszę sobie sprawić te nowe okulary bo żadnego ciacha w kuchni nie widziałam jak Boga kocham ;)
(a na głos pytam) - Ok, to skąd weźmiemy świeczki???
A: (po chwili konsernacji i minutce namysłu) - A to cieba kupić
Ja: a skąd weźmiemy pieniążki na te świeczki??
A: ciocia Pyzia pifieśie piniąśki i zapłaci
Ja: hahaha

PADŁAM ZE ŚMIECHU!
KURTYNA!

ps. Pyzu bój się - ona ma plany, o których nam się nawet nie sniło ;)