powrót i o pobycie Pyzi...

No i jestem, wróciłam i muszę przyznać, że szczerze mówiąc to już się steskniłam za blogiem :)

Za to przez te kilka dni nazbierało mi się tyle rzeczy do opisania, że chyba będę musiała podzielić je na kilka postów.

Od wczoraj w domu znów zostaliśmy sami. Pyza po przygodach i stresującej podróży w końcu dotarła do domu i spędziła noc we własnym łóżku. Szkoda tylko, że kolejny raz "przejechaliśmy się" na ryanair i musielismy przypomniec sobie dlaczego tak rzadko korzystamy  z usług tego przewoznika. Na dodatek mgła nad Krakowem sprawiła, że zamiast na Balicach samolot musiał lądować w Pyrzowicach pod Katowicami i cała podróż trwała prawie 3 godziny dłużej przez to.

No ale nie będziemy o tym myśleć i się więcej denerwować. Z pobytu Pyzi zachowamy tyle innych, dobrych i radosnych wspomnień, że te nieprzyjemne i stresujące związane z podróżą powrotną szybko pójdą w zapomnienie. 

A te kilka dni było takie dobre, spokojne, rodzinne. Amelka zakochała się po uszy w Cioci i nie odstępowała jej na krok. Rozstawały się tylko na 3 godziny dziennie, kiedy Mała chodziła do przedszkola a i tak całą drogę powrotną Amelka wołała "ciocia Pyziaaaaaaa" i nie mogła się doczekać ponownego spotkania.

Za to my każdego dnia po odstawieniu Krasnalińskiej do przedszkola wskakiwaliśmy w samochód i jechaliśmy prosto do centrum handlowego. Trzy dni i każdego dnia 3 godziny zakupów. Nic dziwnego, że i Pyza i ja mamy teraz dziury budżetowe na kontach ;) No ale się to szybko nadrobi a później zaczniemy odkładać kasę na kolejne spotkanie (jak wszystko pójdzie dobrze to może już nawet w lutym) i kolejne zakupy :D 

Głupawka w Primarku - czyli Pingwin i Małpa na zakupach :D

A po zakupach powrót do cieplutkiego domku, odebranie Małej z przedszkola, dobry obiadek i wspólne zabawy. A wieczorami to Ciocia musiała Amelkę kąpać, czytać książeczki na dobranoc i usypiać. Mama i tata nie byli nawet wpuszczani do pokoju córki :)

Potem, kiedy już zostawaliśmy w samym "dorosłym" gronie był czas na drinki i rozmowy, których nam tak bardzo brakowało na codzień (rozmoów - nie drinków się znaczy ;) ). Jednej nocy tak dobrze nam się rozmawiało, że ani się spostrzegliśmy a zrobiła się prawie 4 rano.

Dopiero minął dzień od jej powrotu do Polski a my wszyscy już tak bardzo tęsknimy i mamy nadzieję na jak najszybsze ponowne spotkanie :)

Pyziu czekamy! I może P. uda Ci się namówić też na odwiedziny u nas?